Boeken van Nelle Lamarr

Haar verleden hield ze verborgen, maar iemand kent haar geheim...

Alles wat ik ooit wilde, was een bestseller schrijven. En nu is het eindelijk gelukt. Mensen vragen: hoe dan? Waar haalde ik mijn inspiratie vandaan? Maar dat kan ik nooit vertellen, dat hou ik maar beter geheim. Niemand weet wat ik heb gedaan. Niet mijn man, niet mijn bemoeizuchtige moeder. En niemand mag er ooit achter komen, het zou mijn carrière verwoesten. Ik zou alles verliezen.

Dan beginnen de dreigementen. Duistere e-mails, sinistere brieven, ijzingwekkende cadeautjes bij mijn voordeur. Iemand kent de waarheid. Iemand bespioneert me en wil dat ik boet voor mijn zonden. Ik moet alles op alles zetten om die persoon het zwijgen op te leggen. Ze zeggen: je bent zo goed als je laatste boek. Ik weet inmiddels: je bent zo goed als je volgende leugen.

Weet wie je in huis haalt...

Tanya, een Britse uitwisselingsstudent, komt een jaar lang in het gezin van Natalie en Matt wonen in hun luxe huis in Los Angeles. Voor Natalie, die nog steeds rouwt om de dood van haar oudste dochter, Anabel, is Tanya een welkome afleiding én de kans om haar gezin weer dichter bij elkaar te brengen. De zeventienjarige Paige zit echter niet te wachten op de knappe Tanya die nu in de kamer verblijft die ooit van Anabel was.

Naarmate Tanya zich dieper in het gezin nestelt, wordt haar gelijkenis met Anabel met de dag griezeliger. Tanya lijkt niet alleen op Anabel, iets wat Natalie toeschrijft aan toeval, maar Tanya begint ook echt als Anabel te klinken...

Terwijl Natalie elke nacht wordt wakker gehouden door haar eigen geheimen en een verleden dat haar achtervolgt, vraagt ze zich in toenemende mate af wie ze nou wérkelijk in haar huis heeft verwelkomd. Tanya is overduidelijk slecht nieuws... De vraag is echter: hoe slecht?

Zelfs in je eigen huis ben je niet veilig...

‘Maak je alsjeblieft geen zorgen, Ava. Je kindje is veilig bij mij. Ik ga voor haar zorgen alsof ze de mijne is...’

Sinds de geboorte van haar dochter Isa is Ava doodmoe en kan ze zich moeilijk focussen. Haar man Ned huurt een nanny in zodat zij beter kunnen slapen. Ava heeft echter al snel het gevoel dat er iets niet klopt. Ned gedraagt zich vreemd en elke keer als ze hem vraagt waarom, zegt hij dat ze paranoïde is. Maar het gefluister van haar man tegen de nanny maakt haar achterdochtig.

Meer en meer voelt Ava zich een buitenstaander in haar eigen huis. Wordt ze langzaam gek, of probeert iemand haar te laten denken dat dat zo is...?