Boeken van Bella J.

Jarenlang heb ik naar haar gekeken. Ik kreeg geen genoeg van haar. Hoe ze optrad voor een lege theaterzaal en net deed alsof elke stoel bezet was. De cello tussen haar benen terwijl haar vingers de liefde leken te bedrijven met de snaren... De ene prachtige noot na de andere. Ze dacht dat ze alleen was, dat niemand haar hoorde spelen. Maar ik hoorde haar. Ik hoorde elke noot, elk deuntje en elke vibrato. Haar muziek verdrong de stemmen. Legde mijn demonen het zwijgen op. Haar muziek bracht me momenten van vrede.

Ik verstopte me in de schaduwen zodat ik me kon laten meevoeren door de muziek die rechtstreeks uit haar ziel afkomstig leek te komen. Het was betoverend. Prachtig. Hypnotiserend. Ze heeft geen idee dat ik besta... Ze heeft geen idee dat ik leef voor de nachten waarin ze optreedt, enkel en alleen voor mij. Maar dat gaat veranderen.

Binnenkort zal ze weten hoe belangrijk ze voor mij is. Mijn celliste. Mijn soliste. Mijn requiem.

Hij is een monster. Een moordenaar. Een duistere schaduw. Er kleeft bloed aan zijn handen en in zijn aderen vloeit enkel geweld. Hij is het monster dat ’s nachts zijn klauwen uitslaat. Het monster dat ik gadesla vanuit mijn slaapkamerraam, met ingehouden adem en de constante vraag: Wanneer komt hij voor mij?

Het is slechts een kwestie van tijd voor hij me zal opeisen. Zijn ballerina. Dat beloofde hij me toen ik stiekem naar hem keek en hij me betrapte. ‘Jij zult de mijne zijn.’

Niet bang voor hem zijn is onmogelijk. Mijn hele lijf begint te trillen bij alleen al het horen van zijn naam. Granite. Leider van de American Street Kings Motorclub. Een heerser zonder hart. Een leider zonder mededogen. Een koning zonder compassie. En de man die voor mij een oorlog zou beginnen.

Door zijn aderen stroomt pure duisternis. Hij zal me vernietigen en er is niets dat ik kan doen om hem te stoppen...

Liefde is gevaarlijk. Het verslindt je. Manipuleert je. Het neemt bezit van je. Je kunt het wel proberen te negeren of je eroverheen proberen te zetten, maar het is veel sterker dan jij. Het laat niet los. Het moment waarop ik hem voor het eerst zag, sloeg verliefdheid haar klauwen in mijn ziel. Ik kon er niets tegen doen. Alles vervaagde, behalve hij.

Mijn liefde voor hem heeft me verblind. Het liet me alleen zien wat ik wilde zien. En nu zit ik vast in een leugen. Nu houdt het beest me gevangen. Hij zal me krijgen, maar zover is het nog niet. En tot die tijd... Tot die tijd blijf ik vechten.

Ze was niet op zoek naar een ridder op een wit paard. Wat ze zocht, was een duivel in leer...

Verleiding is iets krachtigs. Het neemt bezit van je. Corrumpeert je. Het verdraait je ziel zodanig tot je niets meer bent dan een roekeloos monster. Zodra verleiding je in zijn macht heeft, is ontsnappen onmogelijk. Het laat je pas gaan tot het alles wat onschuldig en puur is, heeft besmeurd.

De dag dat zij in mijn leven kwam, was de dag dat alles zou veranderen. Ik had het moeten zien aankomen. Ze lokte me met haar geheimen en verleidde me met waarheden tot het me uiteindelijk zou ruïneren.

Ik had een oorlog te winnen. Ik moest strijden en overeind blijven staan. Maar haar geur alleen al veranderde me in een gestoorde jager en ze manipuleerde me zodanig, dat ik een ander pad van vernietiging insloeg. Zij zal mijn ondergang betekenen. En tot die tijd? Tot die tijd is ze van mij.

Nu is het tijd voor... wraak.

Woede is giftig. Het verziekt je. Het knijpt je hart zo lang samen, tot het stopt met kloppen. Je kunt het niet ontvluchten. Er is geen ontsnappen aan. Zodra je je woede alles laat betalen, stopt het pas tot vergelding haar laatste traan heeft gelaten.

De dag waarop hij haar meenam, was de dag dat mijn menselijkheid werd vernietigd. Het was de dag waarop ik niets meer werd dan een bloeddorstige wilde. Wat mij enkel nog drijft, is mijn honger om de slang te zien bloeden. Om hem te horen schreeuwen en te genieten van zijn pijn.

Hij had moeten weten dat zij niet de zijne was om mee te nemen. Door haar alleen maar aan te raken, heeft hij het beest van zijn ketenen verlost en zijn lot bezegeld. Hij zal sterven en zijn laatste adem zal hij uitblazen in mijn gezicht. Ik zal de duivel laten lijden tot de dag waarop het laatste oordeel over ons wordt geveld. Die dag zal hij verdrinken in mijn woede.

Onze families zijn de twee meest machtige families in deze stad. Precies daarom is onze trouwdag één grote leugen. Het is niet meer dan een schertsvertoning om de hele wereld te laten zien dat er zojuist een pact is gevormd dat sterker is dan God.

Wij zijn vreemden van elkaar. Vreemden die voor het altaar staan en elkaar trouw beloven tot de dood ons scheidt. Liefde heeft hier niets mee te maken. Mijn aanstaande haat me alsof ik de dochter van duivel ben.

Maar zelfs die intense haat was nog geen reden voor mijn vader om in te grijpen en te voorkomen dat ik in de handen zou vallen van een man die niets liever wil dan mij zien lijden. Gian Silvestro zal er alles aan doen om mijn leven tot een ware hel te maken... tot de dood ons scheidt.

Hij denkt dat ik zwak ben, dat hij me zal breken. Maar hij kent me niet. Ik ben mijn hele leven al klaargestoomd voor de rol. Voor de rol van Satans perfecte echtgenote.

Ik heb altijd geweten dat ik nooit de luxe zou krijgen mijn eigen vrouw te kiezen. Uitgehuwelijkt worden is nu eenmaal het offer dat mannen in mijn positie moeten maken voor hun familie. Ik zag er niet bepaald naar uit, mijn huwelijk was gewoon iets dat moest gebeuren. Alleen had ik nooit gedacht dat mijn vader háár zou uitkiezen als mijn bruid. Daniela Moretti. De dochter van mijn vijand... En dat was precies hoe ik haar zou gaan behandelen.

Maar vanaf de eerste dag dat ze als mijn echtgenote mijn huis betrad, veranderde mijn afkeer van haar in iets dat vele malen gevaarlijker is dan haat. Haar kracht intrigeerde me. Haar verzet verleidde me. En ik begon haar als veel meer te zien dan weer zo’n vieze, vuile Moretti.

En nu... Nu is ze weg. Gekidnapt. Zonder enig spoor verdwenen. Maar de duivel vindt altijd terug wat van hem is en zodra ik haar vind, zal mijn dorst voor wraak gelest worden met bloed.

Je denkt dat je weet wat mijn verhaal is... Maar dat is niet zo.

In de glamoureuze chaos van de elite van Hollywood neemt mijn leven een onverwachte wending. Sebastian, mijn verloofde, wordt van de ene op de andere dag het gespreksonderwerp van de stad. Onder de champagnetorens en de diners van de A-list, verberg ik een verboden geheim dat alles zou kunnen onthullen. Niemand kent de echte ik. Het beschadigde meisje. De vrouw met de littekens. Zelfs Sebastian weet niet hoeveel gebroken stukjes ik bij elkaar moet houden.

Maar hij wel. De vreemdeling die niet nieuwsgierig is en niets geeft om mijn verleden. De gemaskerde man die me helpt te ontsnappen aan mijn verwarde geest door me mee te nemen op een verboden pad. Een duister pad. Net als ik denk dat mijn leven niet nog ingewikkelder kan worden, ontmoet ik Gabriel King. Mijn toekomstige schoonvader. Op dat moment begint een werkelijk verknipt avontuur waarvan de gevolgen duisterder zijn dan ik me ooit had kunnen voorstellen.

Davian Stark is knap, gestoord, wreed. En hij gaat sterven. Door mij.

Hij is een van de elites van Het Genootschap. Een bloeddorstige maffiamoordenaar. En een jager die wordt gevoed door zijn behoefte aan een jacht. Dus als ik dicht bij hem wil komen, moet ik hem iets geven om op te jagen. Mij.

Toen hij me het bloedbad van mijn familie liet overleven, maakte hij een grote fout. Want nu heb ik getraind, mijn haat gevoed en ben ik klaar om toe te slaan.

Maar Davian is niet zomaar een moordenaar. Hij is complex, fascinerend en een man die iets duisters in mij losmaakt. Terwijl ik hem bespeel, speelt hij ook met mij. Het is een gestoord spel van jager en prooi. De vraag is... Welke ben ik?

Vastgebonden. Opgesloten. Gevangen gehouden. Het laatste wat ik me herinner, is dat ik mijn gebroken hart verdronk in wodka, wanhopig om de pijn te verdoven. Hij verliet me. Geen waarschuwing. Geen afscheid. Alleen een gapend gat in mijn borst, dat me langzaam doodt. Nu zit ik gevangen in een lege kamer. Geen idee hoe ik hier ben gekomen. Geen benul wie me heeft meegenomen - of waarom.

Dan zwaait de deur open. En voor me staat... hij. De man die zwoer dat hij van me hield. De man die zonder een spoor verdween. Maar hij is niet meer dezelfde.

De warmte in zijn ogen? Verdwenen. De tederheid? Weg. Nu is hij koud. Meedogenloos. Gevaarlijk. Deze man is niet hier om me te redden. Hij is hier om me te vernietigen. En alles wat ik dacht te weten over hem? Het was allemaal een leugen.

Hij bezit me. Geest, lichaam en ziel. Zijn verdorven aanraking ruïneert me en verleidt me tot het verlangen naar dingen die ik niet zou moeten willen. Ik ben zijn gevangene geweest vanaf het moment dat dit allemaal begon. Maar nu ben ik niet langer een onwillige gevangene, maar eerder een gretige deelnemer. De behoefte aan extase en het verlangen om verteerd te worden door mijn ontvoerder maken het onmogelijk voor me om hem te haten. Ik weet dat ik dat zou moeten - maar ik kan het niet. Niet wanneer mijn lichaam hem zo gewillig gehoorzaamt.

Maar het tij is gekeerd. En een sterke familie staat nu verdeeld. Castello's vastberadenheid om mij voor zichzelf te houden heeft een oorlog ontketend. De oorlog tussen broers. De oorlog van bloed. Uiteindelijk zal er slechts één overleven.

Het begon met een simpel aanbod. En eindigde met mij op mijn knieën...

Ik had hem nog nooit ontmoet. Had hem zelfs nog nooit gezien. Maar ik had over hem gehoord. De gefluisterde roddels, uitgesproken in het duister. Ze zeggen dat zijn aanwezigheid alle lucht uit een ruimte kan trekken. En dat is precies wat ik voel als hij het restaurant binnenstapt waar ik werk en mensen stilletjes zijn naam mompelen.

Alexius Del Rossa. De kroonprins van de Dark Sovereign, een genootschap van mannen die in deze stad alles behalve het weer bezitten. Hij is de man die je hoopt nooit tegen te komen. Een man die een vrouw zoals ik, kan verpletteren. Maar zodra zijn blik de mijne vangt en zijn magnetische aantrekkingskracht me lijkt te omsluiten, ben ik machteloos. Ik ben niet in staat me te bewegen terwijl hij me naar een hoek dwingt en me een envelop in mijn hand duwt.

Een brief met een aanbod. Een aanbod dat ik niet kan weigeren. Want weet je? Ik heb helemaal niets. Geen familie. Geen vrienden. Geen thuis. Als ik verdwijn, zal niemand me missen. En dat is precies waarom hij mij heeft uitgekozen.

Ik ben niet langer het meisje dat hij van de straat plukte. Ik ben Leandra Del Rossa. Ik ben zijn vrouw...

Alexius Del Rossa deed me een aanbod dat ik niet kon weigeren. Een tijdelijke overeenkomst. Eentje waarvan we allebei de vruchten zouden plukken. Ik zou een half jaar lang zijn vrouw zijn zodat hij zijn claim op de macht kon verstevigen. En dan zou ik vrij zijn, met de bescherming die hoorde bij de Del Rossa achternaam. Nu besef ik dat het allemaal niet zo eenvoudig is als ik dacht. Niet nu hij met een simpel commando mijn wil kan buigen. Hij heeft me volledig in zijn macht.

We zijn explosief samen. Een giftige mix van zijn brandende aanraking en mijn duisterste verlangens. Overdag ben ik de vrouw die aan zijn zijde staat, ’s nachts kniel ik voor hem en speelt hij zijn spel vol lust. Hij heeft me laten ervaren hoe het is om je compleet over te geven aan je diepste verlangens en nu heb ik van de verboden vrucht geproefd. Nu weet ik hoe mijn leven kan zijn als koningin van zijn imperium.

Maar toch lukt het me niet de waarschuwingssignalen te negeren. Het subtiele gefluister waarin wordt gezworen dat niets is wat het lijkt. Ook al heeft Alexius me geholpen om mijn demonen te verslaan, ik ben bang dat mijn eigen echtgenoot het monster is dat ik zou moeten vrezen...

Ik moest haar hebben. Ik heb haar gewaarschuwd. Er is niets dat me kan tegenhouden, geen grens die ik niet zou overgaan voor haar. En dat was precies wat ik deed. Ik ging een grens over. Of ik spijt heb? Absoluut niet. En als ik het allemaal nog een keer mocht overdoen, deed ik precies hetzelfde.

Ik had een echtgenote nodig, zo begon het allemaal. Een echtgenote die ik absoluut niet wilde. Maar alles veranderde door haar. Ze kroop me onder mijn huid, kroop in mijn bed. Eerst wilde ik haar niet. Nu wil ik haar niet kwijt. Ook al smeekt ze me om haar vrij te laten. Ze kende de risico’s. Ze wist dat mijn liefde een last was die ze voor de rest van haar leven zou moeten dragen.

De rest van haar leven is nu aangebroken. Haar voor altijd begint, met mij als haar man aan haar zijde. Of ze haar lang en gelukkig achter gesloten deuren slijt of in vrijheid doorbrengt, mij maakt het niet uit. Zolang ze maar van mij is.

Ik heb nooit een leven gehad. Ik heb het niet over de vrijheid die je met geld kunt kopen, want die heb ik in overvloed. Ik heb het over de vrijheid die een meisje krijgt als ze opgroeit met vier overbezorgde Del Rossa-mannen... en dat is niets.

Geen vrijheid om een sociaal leven te hebben. Geen vrijheid om uit te gaan. Mannen in deze stad weten wel beter dan mijn kant op te kijken. Ik ben eigendom van Het Genootschap, en iedereen weet dat je niet aanraakt wat van de Del Rossas is.

Voor de broers ben ik het zusje dat ze nooit hebben gehad. Behalve voor Nicoli. Met hem is het anders. Als hij naar me kijkt, heb ik moeite met ademhalen. Als hij in mijn buurt is, ben ik een puinhoop op wankele benen. Maar Nicoli heeft duidelijk gemaakt dat het meisje waarmee hij is opgegroeid, een harde grens voor hem is. Ik ben de enige vrouw die hij nooit zal aanraken...

Zelfs niet als ik hem erom smeek.

Ons verhaal begon vol geheimen. Nu is het niets meer dan wrede liefde...

Je betaalt altijd een prijs als je houdt van een man zoals Nicoli Del Rossa. Hij is mijn koning. De man die mijn hart heeft gestolen. Maar het rijk van de Dark Sovereign heeft bloeddorstige vijanden. Terwijl er een brute maffiaoorlog wordt gevoerd, komen er geheimen aan het licht die beter begraven hadden kunnen blijven. Mijn man doet er alles aan om me te beschermen maar ik zie de barsten in de waarheden die hij me voert. Ik zie de leugens. Het bedrog. En langzaam maar zeker weet ik niet meer wie ik moet vertrouwen.

Het kost slechts één nacht gescheiden van elkaar. Eén nacht in het duister. In die ene nacht herinner ik me alles. Nu ben ik niet langer de vrouw met wie hij trouwde. Ik ben niet langer zijn kleine vogeltje. In plaats daarvan ben ik een gebroken ziel die wordt geplaagd door vreselijke herinneringen en niemand kan me helpen. Niemand kan me redden. Zelfs hij niet.

Iedereen behandelt me nu anders. Alsof ik een kapotte pop ben waarvan de scheuren met lijm zijn dichtgeplakt. Het geeft niets. Hun medelijden kan ik wel aan. Maar niet die van hem. Niet Nicoli’s medelijden.

Ik haat hoe hij naar me kijkt, alsof ik een of ander fragiel poppetje ben dat hij niet durft aan te raken, te bang om me te breken. Ik wil dat hij me weer liefheeft zoals hij deed voordat deze hele nachtmerrie begon. Hij moet snappen dat ik sterker ben dan hij denkt.

Ik ben geen slachtoffer en ik ben meer dan enkel een overlever. Ik ben een vechter. Dus terwijl Nicoli en zijn broers jacht maken op de man die me wilde breken, stippel ik mijn eigen pad naar wraak uit. Dit is niet de oorlog van Het Genootschap. Dit is míjn gevecht.

Ik heb dat alles niet gewoon overleefd om te verliezen. Ik ben uit die hel gekropen als een nog sterkere vrouw. Een koningin. En Nicoli moet dat inzien. Hij moet stoppen met zichzelf de schuld te geven. Dat doe ik ook niet. Want hÍj was degene die me uiteindelijk heeft gered. Of moet het ergste voor ons nog komen?

Ik had maar twee opties. Vluchten... of trouwen met de man aan wie mijn vader me als klein meisje had beloofd. Ik wist dat mijn vader het me niet makkelijk zou maken, maar ik was verbaasd toen hij Caelian Del Rossa stuurde om me te vinden. De man is een bedreiging. Arrogant. Woedend. Enigmatisch. Hij denkt dat hij mijn ridder op het witte paard is. Ik ben ervan overtuigd dat hij niets meer is dan het slaafje van mijn vader.

Blijkbaar heeft mijn vader Het Genootschap om hulp gevraagd om hem uit de deal te krijgen en mij uit een hels huwelijk. Hun oplossing? Trouw in plaats daarvan met Caelian. Net als ik is hij er niet echt blij mee. Maar hij is een Del Rossa. Loyaliteit stroomt door zijn aderen. Dus hij doet wat er van hem verwacht wordt.

Ik heb dit leven, dit huwelijk, nooit gewild. Maar Caelian droeg me naar het altaar en een corrupte priester verklaarde ons man en vrouw, terwijl hij de duizenden nee’s negeerde die ik schreeuwde.

Wat begon als een strijd tussen twee eigenwijze mensen, is uitgegroeid tot een obsessie. We werden gedwongen tot een verstandshuwelijk, maar ergens tussen de haat en de lust vonden we iets meer. Iets duisters en onweerstaanbaars, iets wat ons verbindt, zelfs als het ons dreigt te verscheuren. Nu heeft een grote tragedie de familie Del Rossa getroffen en iedereen geeft mij de schuld. Ik zie het in hun ogen, hoor hun gefluister. Zelfs Caelian kijkt naar me alsof ik de reden ben dat alles fout loopt.

In ons imperfecte huwelijk is liefde geen sprookje... Het is een oorlog.

De eerste keer dat ik haar zag, dwong ik mezelf om weg te lopen. Ze was niet voor mij bestemd. Eigenlijk was ze voor niemand bedoeld. Ze is te zacht. Te goed. Te... onschuldig. Daarom kon ik niet bij haar wegblijven.

Ze weet het nog niet, maar ze is al van mij. Elke ademhaling. Elke stap. Elke seconde dat ze bestaat, hou ik haar in de gaten. Ze zal nooit veilig zijn. Niet voor deze wereld. Niet voor de mensen die haar van me af willen pakken.

Ik zie hoe ze naar haar kijken. Alsof ze iets is dat ze kunnen stelen. Maar ze is niet van hen. Ze is van mij. De mijne om te beschermen. De mijne om te vernietigen. De mijne om te houden. En als ze denken dat ze haar kunnen hebben, dan zijn ze al dood.

Dit boek is (vooralsnog) niet uitgebracht in het Nederlands.

Lieve Noah,

Ik haat je. Ik haat de herinnering aan jou. Ik haat de kleur van je ogen en het beeld van je gezicht dat in mijn hoofd vastzit. Maar hoe hard ik het ook probeer... ik kan je niet vergeten.

Ik haat dat verdomde huisje. Ik haat dat ik je nog steeds kan ruiken wanneer ik daar naar binnen ga, en ik wou dat ik alles tot de grond toe kon afbranden. Ik haat dat ik je die nacht heb gekust. Ik haat dat ik niet terug kan gaan in de tijd om mezelf tegen te houden.

Zo begon het allemaal - met een simpele kus. Een stomme kus. Een moment dat mijn leven heeft verwoest. Ik haat de brief die je me hebt achtergelaten. Ik haat dat ik wekenlang heb zitten wachten, hopend dat je zou terugkomen. Maar dat deed je niet. Ik haat dat ik je nog steeds mis. Je verdient het niet. Ik haat dat je gelijk had. Je hebt me pijn gedaan. Je hebt mijn hart gebroken... precies zoals je zei dat je zou doen. En ik haat dat, zelfs na alles... ik je nooit zal vergeten. Nooit.

Niet al mijn liefde, Sienna

Mila: Moordenaar. Monster. Dief.

Dat is hij allemaal. Degene die mij heeft gestolen. De man die me wegrukte uit het leven dat ik dacht te hebben opgebouwd. Er was geen onderhandelen mogelijk. Geen keuze. En. Geen. Kans. Op. Ontsnappen. Hij zegt dat mijn hele leven gebaseerd is op een leugen. En ik geloof hem. Hij zegt dat hij verslaafd is aan mijn tranen. En ik geloof hem. Hij zegt me dat hij me laat gaan zodra ik hem geef wat hij wil. En ik geloof hem niet...

Saint: Wees. Vechter. Geheim.

Dat is ze allemaal. De vrouw die ik heb gestolen. De vrouw die ze voor me probeerden te verbergen. Nu is ze precies waar ze moet zijn. Aan mijn zijde. Haar lot ligt in mijn handen. Vanwege het bloed dat door haar aderen stroomt, ben ik haar koning. Voor mij is ze niets meer dan een manier om mijn doel te bereiken. Een manier om wraak te nemen. Zodra ze me heeft gegeven wat ik wil, laat ik haar teruggaan naar haar zielige, simpele leventje. Maar tot die tijd kan ik met haar doen wat ik wil. En wacht ik tot ze breekt...

* Disclaimer: dit boek kan scenes bevatten die door sommige lezers als schokkend ervaren kunnen worden. Als je op zoek bent naar een lieflijk romantisch verhaaltje met een zachtaardige held en een lieve heldin, dan is deze serie niet voor jou.

Mila: Geheimen. Leugens. Bedrog.

Het hoort allemaal bij zijn oorlog, net als ik. Hij heeft me gestolen en gebruikt als schaakstuk. Hij dwong me met hem te trouwen. Het werd een huwelijk waar ik geen onderdeel van uit wilde maken. Toch moest ik mijn handtekening op de stippellijn zetten en nu ben ik van hem. Mijn lichaam, mijn geest en zelfs mijn ziel behoren hem toe. Daarom ben ik gevlucht. Ik moest weg zien te komen van het monster dat me met een aanraking naar zijn duistere zijde kon lokken. Ik moest breken met de man die me heeft verleid, met het monster dat me liet inzien hoe prachtig de duisternis is. En nu verlang ik constant naar het donker. Ik kan niet zonder. Ik kan niet zonder hem. Daarom laat ik me door hem gebruiken... Tot ik breek onder zijn aanraking.

Saint: Afleiding. Verslaving. Vergif.

Mila zou niets meer moeten zijn dan een partner in een zakelijke overeenkomst, een prachtig geheim, een vrouw zonder stem. In plaats daarvan raakte ik verslaafd aan haar en die verslaving heeft me bijna alles gekost... Die prijs wilde ik niet betalen. Tot ze vluchtte. Nu zijn de regels van het spel veranderd en de buit is zo veel meer waard geworden. Ze denkt dat ze het monster in mij kent. Ze is ervan overtuigd dat ik niets anders kan zijn dan wreed en vals. Ik zal haar het tegendeel bewijzen en zet daarmee alles op het spel... Mijn wraak. En mijn vrouw.

* Disclaimer: dit boek kan scenes bevatten die door sommige lezers als schokkend ervaren kunnen worden. Als je op zoek bent naar een lieflijk romantisch verhaaltje met een zachtaardige held en een lieve heldin, dan is deze serie niet voor jou.

Mila: Geheim. Gevangen. Getrouwd.

Ik diende maar één doel in deze oorlog. Dat had hij me vanaf het begin al goed duidelijk gemaakt. Wat er ook tussen ons gebeurde, zijn honger naar wraak bleef groeien. Zelfs een goddelijke interventie zou dat niet kunnen veranderen. Maar de muren die hij om zichzelf heen heeft gebouwd, beginnen af te brokkelen. In zijn verdediging komen steeds meer gaten. Hij zegt dat ik zijn zwakke plek ben. De simpele pion die hem uiteindelijk schaakmat zal zetten. Hij zegt dat door mij alles is veranderd en dat hij nu wil spelen met mijn vrijheid als inzet. Het probleem is alleen dat ik dat niet meer wil. Ik wil mijn vrijheid niet meer. Ik wil hem.

Saint: Leugenaar. Monster. Echtgenoot.

Het begon allemaal met een zo zorgvuldig uitgedacht plan. Een verweesde erfgenaam, een huwelijk en een ijzersterk plot voor wraak. Alles klopte. Het enige dat ik hoefde te doen, was nog een muur doorbreken en dan kon ik achterover leunen en toezien hoe mijn vaders imperium zou afbrokkelen. Maar het lot kwam tussen mij en mijn plan om alles te vernietigen. En ineens zie ik verder dan de met bloed omrande, scherpe kantjes van mijn wraak. Ik zie haar. De vrouw die alles veranderde. Mijn vrouw. Ze vluchtte al eens eerder voor me. Ik haalde haar terug. De fout om haar te laten gaan, maak ik geen tweede keer.

* Disclaimer: dit boek kan scenes bevatten die door sommige lezers als schokkend ervaren kunnen worden. Als je op zoek bent naar een lieflijk romantisch verhaaltje met een zachtaardige held en een lieve heldin, dan is deze serie niet voor jou.